மழை வேண்டி
மண்டையில் தேங்காய் உடைக்கும்
மர மண்டைகளே!
தேங்காய் உடைத்தால்
மேகம் உடையுமா?
எலுமிச்சை உருட்டினால்
வானம் உருகுமா?
ஆடு வெட்டினால்
ஆகாயம் அழுமா?
முடி இறக்கினால்
மழை இறங்குமா?
மழை வர வேண்டி
உங்கள் மண்டையை உடைத்தால்
மழை வருமென்றால்—
அந்த மழையின் பயனை நுகர
உங்களுக்கு மண்டை வேண்டுமே!
மண்டை உடைந்து
மழையாக ரத்தம் வழிந்தால்
மறக்காமல் வந்திடுங்கள்
மருத்துவமனைக்கு…
மறுக்காமல் பார்த்திடுவோம்
மருத்துவம்!
ஆனால்—
மழை வர வேண்டி
மண்டையை உடைக்கும் முன்
அந்த மண்டையில் கொஞ்சம்
சிந்தித்திடுங்கள்!
காடுகளை வெட்டியது யார்?
ஏரிகளைத் தூர்த்தது யார்?
குளங்களை ஆக்கிரமித்தது யார்?
ஆறுகளின் பாதையை
அடைத்தது யார்?
பதில் தெரிந்தும்
பரிகாரம் தேடும்
மாங்காய் மடையர்களே!
மழை என்பது
மந்திரத்தின் விளைவு அல்ல;
நீராவி, மேகம், காற்று,
வெப்பநிலை—
இவைகளின் அறிவியல் கூட்டு!
வானத்தைப் பார்த்து
வரம் கேட்பதைவிட
வானிலை அறிவியலைப் படியுங்கள்!
தேங்காய் உடைத்து உங்கள்
தெய்வத்தை வழிபடும் முன்
தேசத்தின் அரசியலைக்
கொஞ்சம் படியுங்கள்!
உங்களின் மூடநம்பிக்கைகளை
நீங்களாக மட்டும் வளர்த்துக் கொள்ளவில்லை!
அது காலந் தோறும் வளர்த்தெடுக்கப்படுகிற
வர்க்க அரசியலின் ஒரு பகுதி
அறிவு வளராத காலத்தில்
ஆயிரம் நம்பிக்கைகள் இருந்தன.
இதற்கு இப்படிச் செய்தால்
இன்னது நடக்கும் என்றும்
இதற்கு இதுதான் காரணமென்றும்
இட்டுக்கட்டிச் சொன்னதெல்லம்
அன்றைக்கு நம்பியது
அவர்களின் தவறல்ல!
அறிவியல் வளர்ந்த இக்காலத்திலும்
ஆயிரம் தவறான நம்பிக்கைகளை
மண்டையில் சுமந்து திரிவது தான் தவறு!!
ஆதியிலிருந்து தொடரும்
பயணமும் படிப்பும்
பாதி மனிதனை மட்டுமே
மாற்றி இருக்கிறது!
மீதி மனிதனையும் - சமூக
நீதி மனிதனாக மாற்ற
மக்கள் அறிவியலைக்
கையிலெடுப்போம்!
பொதுமை அரசியலை
முன்னெடுப்போம்!!
ஆதாரமற்ற
பயத்தில் தலைகுனியும்
தலைமுறையல்ல—
காரணம் கேட்கும்
புதிய தலைமுறையை
உருவாக்குவோம்!
மூடநம்பிக்கை
“நம்பு” என்கிறது;
அறிவியல்
“ஆதாரம் காட்டு!” என்கிறது.
மூடநம்பிக்கை
“கேள்வி கேட்காதே” என்கிறது;
அறிவியல்
“கேள்விதான் அறிவின் முதல் படி!” என்கிறது.
மழைக்காகவும் மதத்துக்காகவும்
மண்டையை உடைக்காதீர்கள்;
அன்பிற்கும் அரவணைப்பிற்கும்
மண்டையைப் பயன்படுத்துங்கள்!
இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்…
அறிவியலைப் பழகுங்கள்…
பகுத்தறிவோடு வாழுங்கள்…
அன்பும் அறிவியலும்
இரு கண்களாகட்டும்
ஒவ்வொருவருக்கும் இருப்பது
ஒரு மண்டை தான்!
போனால் வராது…
மண்ட பத்திரம்!
-மாணிக்க முனிராஜ்
